Alfido

Bir hikoyam bor... Yoʻnilgan qoyalar orasidan telbalarcha koʻpirib toshgan bir tomchi suvda gʻarq boʻlganim haqida... Oʻzim ham bilmaydigan bir baliqning qornidan soʻzlayapman senga. Bu yer zimiston va xilvat joy. Men esa qorongʻilikdan juda qoʻrqaman... Senga doʻstlarcha qoʻl uzatyapman: sening hikoyangda senga poyabzalimni tuhfa qilish uchun, mening hikoyamda meni tushuna olishing uchun. Iltimos, menga yaxshi qaragin...