URUSH VA TINCHLIK

«Urush va tinchlik» roman-epopeyasini Lev Tolstoy ijodining asosiy va chinakkam qahramoni – jonli desa boʻladi. «Urush va tinchlik»ning asosiy va chinakam qahramoni – jon-jon vatanini Napoleon bosqinchilaridan fidokorona himoya qilgan xilma-xil kasb-kor va tabaqa vakillaridan iborat rus xalqidir. Tolstoy, urushning xalq uchun ekvivalenti ekanini aytib, ruslar xalq urushi tusmolini koʻtardilar va u bilan fransuzlarni tamoman yanchdilar, deya tasvirlaydi. Muallif «Urush va tinchlik» romani bilan oʻz davrida roʻy bergan va oʻzi shaxsan guvoh boʻlgan voqealarga faol munosabat bildirgan. Eng muhimi, u Napoleonning 1805, 1807 va 1812–1814-yillardagi harbiy yurishlari va magʻlubiyatini, kuplab qahramonlar ishtirok etgan epik voqealar bilan birga qahramonlarning ruhiy tasvirini hamda ikki bor qat-ta mahorat bilan uygʻunlashgan tarixiy roman janrini yaratdi. 1812-yilda Rossiyaning Napoleon qoʻshinlari tomonidan osti-ustun qilinishi mumkinligi bir-biri bilan kelishmagan turli tabaqa va sinflarni dushmanga qarshi kurash shiori ostida birlashtirdiki, Tolstoyning rus xalqi ongidagi ana shu uygʻonishga murojaat etishi «Urush va tinchlik» romanining yuzaga kelishi uchun hayotbaxsh zamin vazifasini oʻtadi. Shu boisdan ham mazkur asar bugungi kunda ham oʻz dolzarbligini yoʻqotgani yoʻq.