ALKIMYOGAR

«Odamzodning bu dunyodagi yakkayu yagona, oliy vazifasi — oʻz taqdirini roʻyobga chiqarishga erishishidir… Barcha odamlar yoshlik paytlarida oʻz taqdirlarini biladilar. Ammo fursat oʻtishi bilan sifr bir kuch ularni oʻz taq-dirlarini roʻyobga chiqarish imkonsiz ekanligiga ishontira bo-radi. Bu sifrli qudrat inson zotiga vaqtida toʻyuladi, aslida esa oʻz taqdirini qanday roʻyobga chiqarish yoʻlini xuddi ana shu kudrat koʻrsatib beradi. U insonning ruhini va eʼtiqo-dini shunday bashofatga mayyorlaydi. Bu kuchram zaminda oliy bir haqiqat mavjud: qachonki sen nimandir astoydil istasang, albatta unga erishasan, chunki bunday istak Olamning Ruhi-da dunyoga kelgan boʻladi. Sen yer yuzida xuddi ana shuning uchun yaratilgansan». «Alkimyogar» romani zamiridagi ushbu hikmat oʻtmishda oʻtgan yoxud rivoyat qahramoni boʻlgan kimnigdir qayogʻiga na taalluq emas, bu sizu biz uchun ham, bizdan keyingilar uchun ham oʻlmaydigan orzular, deb singdiriladi. U ana shu dunyo-da 120 mamlakatda sevib oʻqilayotgani ham, Paulo Koe-loning dunyoning eng mashhur yozuvchisiga aylangani ham bejiz emas-dir. «Alkimyogar» haqida gapirganda Richard Baxning «Jona-tan ismli chagʻal»i, «Tasavvurlar» yoki Ekzyuperining «Ki-chik shahzoda» sinfari ertak-rivoyatlarini eslamas-likning sifa ham iloji yoʻq. Ammo «Alkimyogar» ularning hech biriga oʻxshamaydi.