ALKIMYOGAR

«OʻQ TAQDIRIMIZ – OʻZ QOʻLMIZDA» Choʻpon yigit Santyagoning sayohatlari haqida hikoya qiluvchi «Alkimyogar» asari zamiridagi asosiy tushuncha – «Oʻz Taqdirim» tushunchasidir. «Oʻz Taqdirim» – nima oʻzi bu? Bu – hayotimizning oliy mohiyati – roʻyi zaminidagi umrgozarqonligimiz uchun Tangrimiz tayyorlab qoʻygan Yoʻl! Biroq eng muqaddas orzulari istiqboliga ana shu Yoʻldan borishga jurʼat topish hammaga ham nasib qilavermaydi? Nega hammauning ham orzu-umidlari roʻyobga chiqavermaydi? Bunga Yoʻldagi toʻrtta gʻov xalaqit beradi. Birinchisi shuki – odamzodga goʻdakligidayoq hayotdagi eng katta tuzuklari – amalga oshmaydigan orzular deb singdiriladi. U ana shu tushuncha bilan ulgʻayadi, yillar oʻta bor gan sayin uning qalbi behisob istiholalar va qoʻrquvdan qurm boʻgʻlarib qoladi, gunohkorlik hissiga toʻlib qoladi. Bir kuni shunday lahza keladiki, Oʻz Taqdiri Yoʻlidan borish istagi ana shu chirkin yuk tufayli unga oʻlimdan ham qoʻrqinchliroq boʻlib tuyuladi va oʻshanda inson oʻzini bu dunyoga nim uchun kelganligini anglash tugʻyusidan mahrum boʻlib qolgan dagu qoladi. Aslida oʻshanda ham oʻzining oliy mohiyati borasidagi tushuncha hali qalbida jon saqlab turgan boʻladi. Mabodo inson oʻz qalbining tub-tubiga choʻkkan orzularini qutqarib olishga jurʼat etsa va uni roʻyobga chiqarmogʻ uchun kurashdan voz kechmaslikka ahd qilsa, u odamni yangi bir sinov kutib turadi: Muhabbat! U hamma narsadan ustun boʻlishni istaydi. U nafaqat oʻzi uchun, balki atrofdagilar uchun ham oʻzini qurbon qilishga tayyor boʻlishni talab etadi. Shunga qaramay, u insonni oʻziga qaratib, oʻzining barcha orzu-niyatlaridan voz kechishga undaydi. Bunday holatda insonning orzulari oʻzgarib ketishi ham mumkin. Ammo muhabbatga erishganidan keyin inson orzularidan voz kechishni istamaydi.