Anna Karenina

Jamiyatda yuqori mavqega ega bo‘lgan xonadon bekasi qalbidagi kemtiklikni muhabbatdan izlaydi. Unga o‘sha muhabbat nasib ham bo‘ladi. Xo‘sh, Anna nega unda atrofidagi mayda kamchiliklarga qat’iy nazar, mehr-muhabbatdan sarmast bo‘lishi kerak bo‘lgan pallada o‘ziga so‘nggi chora – o‘limni ravo ko‘rdi? Vronskiy-chi? U Annaning vasliga erishgach, qalbi dard, muhabbati yo‘lida sobit ayolga hamisha yana nimadir yetishmayotganini anglashi, his qilishi qiyinmidi? Darhaqiqat, Lev Tolstoy bu asari haqida «Anna Karenina – men o‘zim», deb aytadi. Anna timsoli orqali yozuvchi hayot-mamot, inson taqdiri, yashashdan maqsad, odamzotning ma’naviy kamoloti, a’moli qabilariga o‘zining haqqoniy va samimiy munosabatini bildiradi. Romanda keltirilgan Kareninlar, Oblonskiylar va Levinlardan iborat uchta katta oilaning turmush tarzi, ularni bog‘lagan rishtalar, qahramonlardagi e’tiqod masalasi, Vronskiyni Annaga (yoki Annani Vronskiyga) tomon talpintirgan kuch, nihoyat, Annaning halokatli o‘limi tasvirlarini o‘qirkan, kitobxon o‘zini beixtiyor Tolstoyga yaqindek, Tolstoyga hamfikrdek, balki Tolstoy qalbini o‘qiyotgandek his etadi.