BESHINCHI DUNYO

SHEʼRIYAT — nozik tuygʻular va ilm yigʻindisi. Ijodkor koʻp, shoirlar bisyor. Ammo, har birining oʻz uslubi, sajiyasi va aytar soʻzi bor. Akbar Shox ham ilmi, iqtidori, mehnatiga tayangan holda sheʼriyatda oʻz soʻzini aytishga urinayotgan tigʻga tayangan birdir. Koʻnglingizdagi toʻplam uning soʻnggi ijodkorlardan biri. Juda xursand boʻlib ketdim. Bir paytlar “Tafakkur” jurnalida ishlab yurgan kezlarimizda oʻtyurak shoir Muhammad Yusuf Bahodir aka haqida koʻp iliq fikrlar aytgan va shoir Toshkentga aylanib kelib qolganida shaxsan tanishtirib qoʻygan edi. Shundan beri Bahodir Isoga nisbatan hurmatim baland, imkon topildi deganda bir-birimizni yoʻqlab turamiz. Akbar Shox juda kirishimli yigit ekan. Oʻsha tanish-shuddan keyin tez-tez xabarlashib turadi. Men “Bahodir Isodan salom keltirgan yigit” deb unga hazil qilaman. Uning necha kitoblari chiqqanini, yaxshigina qalam-mi borligini bilganimdan soʻng yangi ijodiy ishlaridan olib kelishini soʻrayman. Tortinbigina tahririyatga bir dasta sheʼr topshiribdi. Nazm boʻlimiga maʼqul kelgan, shekilli, darrov “Sharq yulduzi” sahifalarida eʼlon qilindi. Uning sheʼrlarida insoniylik, samimiyat, mehr-muhabbat tuygʻulari va tabiat hodisalari talqini ustuvorlik qiladi. Akbar Shox “Yomgʻir manzarasi” sheʼrida shunday yozadi: