Chinor

Romanning boshida butun yurtga tarqab ketgan uzoq-yaqin qarindoshlaridan xabar olgani otlangan Ochil boboga qoʻshilib muallif olis safarga chiqadi. Mana shu oʻta qiziqarli va ibratli safar asosida bobo peshanalaridagi ajinlar singari bir-biriga ulanib ketgan insoniy taqdirlar haqidagi goh shirin, goh achchiq hikoyalarga osh tutinasiz. Bu taqdirlar bir-birlari bilan Ochil bobo orqali bogʻlanib, yagona shajarani – azim Chinorni vujudga keltiradi. Bu romandan oʻrin olgan hikoya va qissalar, koʻp asarlarda boʻlgani singari, albatta, yaxshilik bilan, ezgulikning yovuzlik ustidan qozonadigan gʻalabasi bilan tugayvermaydi. Asarda oʻnlab insonlar taqdiri borki, shafqatsiz va chigal hayot boʻroni ularni xuddi choʻldagi bir uyum xashak singari sarson-sargardon qiladi. Adib qahramonlar taqdiriga behuda aralashish, ularni “toʻgʻri yoʻlga solib yuborish”dan oʻzini tiyadi. Ortiqcha hayajon Asqad Muxtor uslubiga mutlaqo yot ekani “Chinor” romaniada yaqqol oʻzini koʻrsatgandi. Bu jihatdan, yozuvchi yoshligidan oʻqib-oʻrgangan tamoyillarini milliy adabiyotimiz maydonida ham dadil qoʻllashdan choʻchimaganiga guvoh boʻlamiz.