CHINOR

Romanning boshida butun yurtga tarqab ketgan uzoq-yaqin qarindoshlaridan xabar olgani otlangan Ochil boboga qoʻshilishib muallif olis safarga chiqadi. Mana shu oʻta qiziqarli va ibratli safar asosida bobo peshanalaridagi ajinlar singari bir-biriga ulanib ketgan insoniy taqdirlar haqidagi goh shirin, goh achchiq hikoyalarga oshno tutinasiz. Bu taqdirlar bir-birlari bilan Ochil bobo orqali bogʻlanib, yagona shajarrani – azim Chinorni vujudga keltiradi. Bu romandan oʻrin olgan hikoya va qissalar, koʻp asarlarda boʻlgani singari, albatta, yaxshilik bilan ezgulikning yovuzlik ustidan qozonadigan gʻalabasi bilan tugavermaydi. Asarda oʻnlab insonlar taqdiri boriki, shafqatsiz va chigal hayot boʻroni ularni xuddi choʻldagi bir uyum xashak singari sarson-sargardon qiladi. Adib qahramonlar taqdiriga behuda aralashish, ularni “toʻgʻri yoʻl”ga solib yuborishdan oʻzini tiyadi. Ortiqcha hayajon Asqad Muxtor uslubiga mutlaqo yot ekani “Chinor” romanida yaqqol oʻzini koʻrsatgan. Bu jihatdan, yozuvchi yoshligidan oʻqib-oʻrgangan tamoyillarini milliy adabiyotimiz maydonida ham dadil qoʻllashdan choʻchimaganiga guvoh boʻlamiz.