HAYOTGA TASHNALIK

Rassomlarning bari telba. Bu ulardagi eng yaxshi jihat Qadrdon o'quvchi! Siz Vinsent Van Gog degan bir odam o'z vaqtida mashhur bo'lgan farang rassomi bilan ko'rishish uchun yetmish chaqirim masofani poyu piyoda bosib o'tganini bilarmidingiz? Eng ajablanarlisi, Van Gog o'sha rassomning uyi ostonasigacha boradi-da, keyin ikkilanib, origiga qaytib ketadi! Van Gog o'z zamonasining dong'i ketgan simdolari — Jorj Syora, Edgar Dega, Jan-Jak Russo, Emil Zolya bilan tanish bo'lgan, osh-qatiq tutingan. U mutaassib och-nahor yurgan, kamiga, zaif salomatligiga yomon odatlar bilan battar shikast yetkazgan. Eng ahamiyatlisi yoxud boshqacha aytganda, kishini mehr-oqibatga undaydigan jihati, Vinsentni Teo ismli ukasi doimiy ravishda moddiy tomondan ta'minlab, dalda berib turgan, zotan, u akasining nomi bir kun kelib tarix savdogarlariga bitilishiga ishonadigan yagona inson edi. Muhtaram kitobxon! Sizni yana bir savolga tutsak, aybga buyurmaysiz – xo'sh, mabodo, qo'lingizga o'zingizning kechirgan umringiz bitilgan kitobni tutqazishsa, uni oxirgi nuqtasigacha o'qib chiqishga o'zingizda sabr-toqat topa olarmidingiz? Ko'rgan-kechirganlaringizni barchasini yana bir bor vijdon tarozisidan o'tkazishga ko'nglingiz yetarmidi? Qo'lingizdagi kitobda mana shu savollarga qaysidir ma'noda javob bor, desak, mubolag'a bo'lmas. Illo, biografik romanlar ustasi bo'lmish amerikalik adib Irving Stounning “Hayotga tashnalik” asari bir vaqtlar qalaqa qilingan, XXI asrga kelib esa ko'kka ko'tarilayotgan mo'yqalam sohibi Vinsent Van Gogning ijodiy parvozi va bayotiy qulashlari haqidadir.