IKKI ESHIK ORASI

«Rost bilan yolg'onning o'rtasi – to'rt enlik», degan gap bor. Qiziq, nega endi oz emas, ko'p emas, to'rt enlik? Gap shundaki, ko'z bilan quloqning orasi – to'rt enlik ekan. Eshiganingga emas, ko'rganingga ishon... Maqsad – shu. Bu kitobdagi ko'p odamlarni o'zim ko'rganman. Ko'plari bilan gaplashganman. Ba'zilarining o'zi bilan, ba'zilarining – ruhi bilan... Ba'zilari nimani gapirgan bo'lsa, shuni qog'ozga tushirdim. Ba'zilari nima gapirganini emas, nima o'ylaganini yozishga majbur bo'ldim (nachora, hamma rost gapiravermaydi). Ammo yolg'on gapirayotgan odam ham ichida, baribir rostini o'ylaydi). Xullas, bu savdolar ko'p yillar davomida ko'p kishilarning bo'shidan kechgan. Ular ustidan hukm chiqarish – sizlarga havola... Tilimning uchida turgan yana bir andishani aytmasam bo'l-maydi. Ehtimol, siz bu kitobda foje'ko'payibroq ketmadimikin, degan xayolga borarsiz. Nachora, avvalo hayot – nuqul bayramdan iborat emas. Urush esa o'yin emas. Ikkinchi jahon urushi ellik million odamning umriga qoldi. Shundan yigirma olti millioni bizning odamlar edi. Eng aziz, eng asil kishilarimiz. Qolaversa, urush faqat oqpdagi jangchilarning joniga chang solib qolmadi. Minglab chaqirim nari dagi odamlarni ham sinovdan o'tkazdi. Mushkul damlarda imonini, insonligini saqlab qolgan ota-onalarimiz, aka-opalarimizning hayoti bugungi zamonda bizga o'rnak bo'lsa, ne ajab! Muallif