KISHAN

Jamiyatning inqirozi, millatning oʻzligini boy berishi, eng avvalo, tafakkur tutqunligidan, fikrga kishan solinishdan boshlanadi. Xalqimizning uzoq tarixidagi gʻoyat ogʻriqli davr – soʻnggi istibdod yillarida milliy tafakkur xazina-larini gʻorat qilishga, xususan, tarixni soxtalashtirish, til-ni kambagʻallashtirish, adabiyotni qoliplashtirishga uri-nilgani bejiz emas... Yozuvchi Olim Toshboyevning yangi “Kishan” romani millat-ning oʻsuviga xalal beruvchi eng katta toʻsiq aslida tafakkur-dagi kishanlar ekani badiiy boʻyoqlar orqali tasvirlanadi. Bu toʻsiq otani boladan, akani ukadan ayirib yuborishi, oqni qora, qorani oq qilib koʻrsatishi mumkinligi taʼsirchan tarzda koʻrsatiladi. Darvoqe, asarda boʻyidan baland sakrolmagan, lekin xalq-ning ustida ot oʻynatishni istagan qahramonlarning turla-nuvchan qiyofasini koʻrib, uzoq-yaqin oʻtmishimizda yashagan, oʻzi shu elining bolasi, lekin ellik yilmagan arboblar sura-ti xayolingizga kelishi muqarrar. Nachora, bolday yolgʻondan achchiq haqiqat yaxshi. Zotan, tafakkur ozodligi ham oʻzlikni taftish etishdan boshlanadi...