QODIRIY QIDIRGAN KITOB

Nomusga vatan uchun jonini fido qilishi mumkin, umidga uchun jonini fido qilishi mumkin, din-e’tiqod uchun jonini fido qilishi mumkin. Turkistonda Vatan ham, millat ham, din-e’tiqod ham yo‘q edi. Vatan o‘z farzandiga bolachasi baradii peshonada asraydi uz farzandiga din; millat o‘z farzandini hamkor qiladi. Boshqichi bulaydi; din-e’tiqod haqiqiy farzandning imonini mustahkamlaydi. Vatan va millat uchun jonini fido etishdan ham qadriyatlarni insoniyat tayanchi kurasi bo‘ladi. Turkistonda din bor edi, lekin diyonat yo‘q edi; mas’uliyat bor edi, lekin yagona e’tiqod birligi yo‘q edi. Vatan bilan millat esa podshoh va uning atrofidagi bir hovuch amaldorlarning xususiy mulkiga aylantirib olingan edi. Bu roshishing xususiy mulki uchun jinoyatxonadan olib chiqqan Vatan ham uning o‘tdagi dukka ruhidi. Uz holicha hech bo‘lib kerillab yurgan diktatorlar odamlar qalbidan Vatan tuyg‘usini, millat tuyg‘unsini sitib chiqarib tashlaydi. Yaxshiyamki, ular dinni xususiy qilib ololmaydi, dinni odamlar qalbidan sitib chiqarib tashlay olmaydi. Din odamlarni yoppasiga ko‘z ko‘ziga aylanib ketishdan saqlab qoladi.