QORA KOʻZLAR

Pirimgul Qodirovning ushbu asarida Sobiq Ittifoq davrining chorvachilik va dehqonchilikka sohalariga oid notoʻgʻri islohotini yaqqol koʻrsatadi. Aynan oʻsha davr uchun xos boʻlgan qoʻshib yozish, insonlarning jinoyati isbotlanmasdan qamoqqa olinishi, dom-daraksiz yoʻqolib ketishining sabablarini yorqin jumlaarda bergan. Asarni oʻqir ekansiz, adib uchun insonning qadr-qimmati uchun kurash, xoʻjalikni boshqarishda madaniyat, maʼnaviyatning dolzarb masala ekanligiga guvoh boʻlasiz. Asarning nomi hisoblannish “Qora koʻzlar” (asar yarim asr ilgari bitilgan boʻlsa-da), aynan bugun yuzilgandek, hozirgi davr insonlariga qaratila aytilgandek tuyuladi. Yozuvchi shu jumlalari millatlararo yuz berayotgan qarama-qarshiliklar asosida jabr koʻrayotgan insonlarning barchasi ham haqiqatda bir “qora koʻz” ekanini ta’kidlaydi. Adibning oʻzi shu asari ustida ishlar ekan, “qora koʻzlar” jumlasi xalq orasida halol mehnati bilan kun koʻradigan sodda, samimiy odamlarga nisbatan ishlatadi. “Mana shu qora koʻzlar borki, biz bormiz”, – deydi.