Soʻnggi bekat

Oʻzbek adabiyotining yirik namoyandasi, ulugʻ adib Shukur Xolmirzayevning asarlarini oʻqimagan oʻzbek oʻquvchisining topishi qiyin. Betakror hikoyalari, jozibador qissalari, yuksak saviyali romanlari allaqachon oʻzbek adabiyotining nodir javohirlari qatoridan oʻrin olgan. Yozuvchi bir umr oʻzbek xalqining xarakterini, yashash tarzini, qiyofasini badiiy obrazlar orqali tasvirlab berdi. Oʻzbekiston xalq yozuvchisi Shukur Xolmirzayev ijodi koʻp qirrali, sermahsul boʻlgan. Adib hikoya janrida: „Hayot abadiy“, „Oʻzbek bobo“, „Tabassum“, „Kechagi kun – kecha“, „Ozodlik“, „Asorat“, „Bandi burgut“, „Bodom dishida gulladi“, „Omon ovchi“, „Oy yorugʻida“, „Ot egasi“, „Yozuvchi“, „Tanholik“, „Toʻp oʻyin“, „Mangu yoʻldosh“, „Koʻk dengiz“, „Qadimda boʻlgan ekan“, „Oʻzbek xarakteri“, „Haykal“, „Ustoz“, „Bitikli tosh“, „Oqtosh“ va boshqalar. Sh. Xolmirzayevning ilk hikoyalari 1959–1969-yillar-da, talabalik davrida chop etilgan boʻlib, ular „Notanish odam“, „Ular uchmoqda edi“, „Yovvoyi olamzor qaroqchilari“, „Ishonch“ kabilardir. Adib umri davomida professional yozuvchi sifatida bu janrda yuzga yaqin hikoyalarning goʻzal, betakror namunalarini yaratdi. Adibning „Kuzda bahor havo-si“ nomli soʻnggi hikoyasi 2005-yilda yozilgan. Roman janrida: „Soʻnggi bekat“, „Olaboʻji“, „Yoʻlovchi“, „Qil koʻprik“, „Dinozavr“.