UYQU KELMAS KECHALAR

Barcha narsa juft-juft boʻlib yaratilgan ekan, juft boʻlib yashash tabiat taqozosidir. Lekin oila bulib turmush kechirish hamma mavjudot orasida faqat Odam nasliga xosdir. Oila – jamiyatning eng birinchi va birlamchi zarrasi. Lekin bu zarra shunchaki zarra emas, tirik vujudlar ittifoqidir. Ittifoq iborasida ahillik, totuvlik degan maʼnolar ham bor. Agar oila haqiqatan ham tinch-totuv boʻlsa — olam guliston — yashash yayraydi. Aks holda turmush bu dunyodagi doʻzaxga aylanadi, oila esa yanlishning oʻzi boʻladi-kuyadi, ruhiy kechinmalar asablarni yaproqlatadi, ularni egovlaydi, tunlar uyqusiz oʻtadi. Uyqu kelmas kechalar!.. Har bir odam hayotida shundan ruhiy holatlar boʻlib turadi. Visolda ham, ayriliqda ham, tunda ham, azada ham, boshga mushkulot tushganda ham, vafosizlikka uchraganda ham, sadoqatdan lol qolganda ham, ogʻir dard chekkanda ham, ish yurishmagan yoki ilhom kelganda ham inson tunlarni bedor oʻtkazadi. Taniqli yozuvchi Abduqahhor Ibrohimovning «Uyqu kelmas kechalar» degan yangi romanida ana shunday uyqu kelmas kechalar tasvirlanadi, oila va jamiyatning oʻzaro bogʻliqligi haqida, ishq-muhabbat, sadoqat, vafodorlik toʻgʻrisida soʻz boradi. Roman bosh qahramon Faxri Kamolning sevgilisi Yoqutxonga yozgan maktubi shaklida yaratilgan.