Aysеl

Bu pana-partish maktubni o‘qishga toqatingiz yetishiga umid qilgan holda o‘zimni tanishtirsam. Ismim Aysel, yigirma ikki yoshdaman. Meni yosh ekan deb o‘ylamang. Ha, yigirma ikki yil yashadim, lekin necha asrlardan beri yashayotgandek xorg‘in va umidsizman. Men boy bergan bu hayot mujodalasini qog‘ozga to‘kar ekanman, eng avvalo bolaligim haqida hikoya qilmoqchiman. Chunki bugun tugash bilmayotgan azoblarimning urug‘lari o‘sha davrda qadalgan. O‘tmishda qolgan bo‘lsa-da, o‘sha kunlarni eslasam, meni ta’rifi yo‘q alam qiynaydi. Chunki har yili, har oyi, har kuni, hatto har soniyasi iztirob va nafratga to‘la. Hammasidan ham muhimi, chidab bo‘lmas umidsizlik va hech tugamagan ko‘z yoshi tufoni qorishiqon xotiralar…