Bahor qaytmaydi

Oʻtgan asrning 60–70-yillarida oʻzbek adabiyoti juda katta isteʼdodlarni qabul qildi. Ham nazm, ham nasr, ham publitsistika oʻquvchilarni maroqli mutolaaga, mushohadaga chorladi. Biz Oʻtkir Hoshimovni aynan oʻsha avlodning zabardast vakili sifatida taniymiz hamda asarlarini zavq bilan qayta-qayta oʻqiymiz. Oʻtkir Hoshimovda nafosat tuygʻusi behad kuchli. Uning qahramonlari aksari goʻdakday begʻubor, nafosat tuygʻusiga boy, hissiyotli, oʻta taʼsirchan odamlardir. "Bahor qaytmaydi" qissasi 1969-yilda yozilgan. Qissada yozuvchi isteʼdodli, biroq uning qadriga yetmagan, ulugʻ maqsadlardan mahrum xudbin yigitning tanazzul tarixini, ruhiy-maʼnaviy inqirozini sanʼatkorona tahlil etib bergan. Oradan oʻtgan 45 yil qisqa muddat boʻlmasa-da, voqealar bugun ham davom etyapti. Hayotdagi Alimardon Toʻrayevlar uchun ushbu asar koʻzgu, hayotiy saboq boʻlsa, ajab emas.