Oʻtkan kunlar

Modomiki, biz yangi davrga oyoq qoʻydik, bas, biz har bir yoʻsunda ham shu yangi davrning yangiliklari ketidan ergashmoqqa va shunga muvofiq dostonchilik, romanchilik va hikoyachilikda ham yangirishga; xalqimiznipn shu zamonning “Tohir-Zuhra”lari, “Nor darvesh”lari, “Farhod-Shirin” va “Bahrom”lari boʻlgan taʼriflariga mumkin qadar rang berishga va shular orqali xalqimizning tarixini, urf-odatlarini, turmush va maishatlarini, xullas, milliy hayotimizni tasvirlashga ham kirishmak kerak boʻlur. Shu eʼtibordan biz ham “Oʻtkan kunlar” nomi bilan mazlum xalqimizning oʻtkan kunlardagi holini va sarguzashtlarini bayon qiluvchi bir kitobni yozishga kirishdik. Yomonchilik niyatlangan ilm — “Oʻtkan kunlar”, yangi zamon romanchiligi bilan tanishnish yoʻlida kichkina bir tajriba, yana boʻlgʻusi, bir havasdir. Maʼlumki, har bir ishning ham yangi — yoʻtildod davrida talay kamchiliklar bilan maydonga chiqishi, yaxshilarining yongishlariga va eski-sekin tuzalib, taqomulgʻa yuz tutishi tabiiy bir holdir. Mana shuning daldasida havasimda jasorat etdim, havaskorlik orqasida kechavurgan qusur va xatolardan umid qilmadim. Moziyga qaytib ish koʻrish qiyindir, deydilar. Shunda koʻra mavzuʼyini moziydap, yaʼni oʻtkan kunlardap, tariximizning eng qorliq, qora kunlari boʻlgan keyingi «xon zamonlari»dan belgiladim. Abdulla Qodiriy (Julqunboy)