TALVASA

“Shayton bu yoʻlda uni yetaklab, sarsari kezdi. Va nihoyat, shaytanatning laʼnatlangan qoyasiga mixlab tashladi. Endi esa bir qoʻlsiz bir ishni arqqa – barcha yomonliklarning onasiga doʻst boʻlib oʻtiribdi. Unigacha, bu doʻsti qalbini gʻubordan tozalashi kerak... Lablar esa goʻyo goʻrni quchish uchun pichirlaydi: Kim bor? Boʻm-boʻsh uy, chor atrof qorongʻu, Ins-jinsdan xolimi bu rom-i xaroba? Kim bor? Boʻm-boʻsh uy, chor atrof qorongʻu. Kuchmishlar, Yulduzlar qayga koʻchibdir? Qorongʻu, chor atrof qorongʻu. Yoʻq, yoʻq, Cheki yoʻq sahrodek yaglagan makir. Qorongʻu, chor atrof qorongʻu. Yoʻq, yoʻq... Bechora boʻm-boʻsh uy, uy sagʻir... Boʻm-boʻsh qorongʻu uy — uning yuragi. Sagʻir ham uning yuragi... Uning chirogʻini kim oʻchirdi? Uyni kim yetim qilib qoʻydi? Aroq daryoda yaralanshib, ogʻzini xira qilganda bunday savollarga kim ham javob topa olar edi? Mazkur asarni oʻqib chiqqan kitobxon bu savollarga javob topa oladimi? Agar qahramonlar taqdiriga befarq qaralmasa, ularning fojiali hayotlarini sinchkovlik va ziyraklik bilan oʻrgansa, shubhasiz, topa oladi.